0 – 40 in 40 years

before i was born, i was simply a thought, a dream

i was dreamed into life and dreamed up by a Creator

when i was born, i was new and every breath a first

at 1 i knew my world existed

at 2 i started to explore what ‘world’ means

on my 3rd birthday, my baby sister was born

at 4 we moved back to my town of birth

as a 5-year-old i played on the farm

at 6 i rode on a donkey cart with Jackson

my 7th year i started school

at 8 i realised that i like my own company more than that of my family

as a 9-year-old girl i started to experience my ability to use my body to excel in sport

after my 10th birthday i went to another school where i wanted to learn to play the piano, but my teacher told me she think i must stick to sport

3 months after i’ve turned 11 my dad decided to move to another province and i was MAD, because i had to leave my best friend behind…

at 12 i started to date a boy in my class who also turned out to be gay

when i was 13, i committed my life to Jesus and took it very serious to be a committed christian

at 14 i started to realise i am different and not similar to other girls my age – ‘tomboy’ sounds correct to how i perceived myself

my 15th year was a highlight of personal achievements on all levels of my life

at 16 i went to a school hostel and had my first girlfriend experience

17 was a weird year, as i’ve actually tried to kiss a boy… oh, it did not work…

at 18 i’ve achieved many commendable goals

as a 19-year-old young adult i’ve joined the army and know that this was most definitely the turning point year of my life for my own better and good!

at 20 i started to study

my 21 birthday party was a disaster…

at 22 i believed that i could change the world with my new profession and ended a 3 year relationship with my 2nd girlfriend

at 23 i started to work and within 3 months buried a 6-year-old boy who died; and was supposed to marry my boyfriend (we never kissed…), but ended the engagement before it really started

when i turned 24 i decided to not be in any relationship again

25 was a great year as i realised that new chances do exist after a terrible burnout

at 26 i decided to make drastic changes to my career – but did not really succeeded

27 was kind of a great year, as i challenged myself to new beginnings

at 28 i re-committed myself to my dreams and enjoyed what i was doing

i floated through my 29th year and longed to be 30-something…

my 30th birthday was extremely profound – i set goals for myself of things i’ve wanted to do before 30 and i did it!

at 31 i was hard-working, responsible and had a good job (but not good paying)

at 32 i broke my own promise to myself not to get romantically involved with another person again – but i did…

at 33 i was so in love i did not even mind to be secretly involved with my girlfriend – it was complicated…

at 34 i ventured into a private business (with my girlfriend) and worked very hard

when i was 35 we moved to cape town and started a very committed relationship – for the long hall

only at age 36 i came out to my family and friends as being gay and my girlfriend asked me to marry her – i accepted

at age 37 i got married…

in my 38th year, i realised i am happily married, settled comfortably, am a home owner and on my professional peak

my 39′th year of existence was the most challenging year of my life!!!…

i will turn 40 in less than 2 weeks time….

life, therefore is a journey which started long before birth happens, with a thought, a dream, a life…

and it is my choice how i will use every opportunity it brings to me and not allow anything out of my control to change the essence of who i am…
i am alive!!

the end

this is the very last entry in ‘lettiekonfetti’…
never to be the same again…

airplanes

and so she is leaving again today on the airplane…

walking tall

Thoughts runs continuously at tremendous speed through the mind of a normal person. Words sometimes flow from a mind not done thinking about the truth of the meaning of it. These words influence actions who is sometimes based on loyalty to words already spoken. Actions is sometime interpreted as the full truth of how one person thinks about something. To walk tall, taking responsibility for one’s actions puts a person to the test of counting your words, to think before formulating thoughts into words. Walk tall!

ek kyk op na jou

jy het nie gevra dat ek jou respekteer nie, maar ek kon nie anders as om nog net op te kyk na jou nie.
jy het niks op my afgedwing nie, maar ek het alles wat jy met my tot dusver gedeel het ondersoek en tog aanvaar.
jy het nog nooit met jou titel na my afgekyk nie, maar ek het nog altyd opgekyk na wat jy in die lewe bereik het.
jy het nie een dag al vir my gese “jy sal” nie, maar ek het nog altyd gedoen soos jy vra.
jy het nognie een dag die onmenslike van my gevra nie, maar ek kry soms die onmoontlike vir jou reg.
jy verwag ontsettend baie van my, maar juis daarom ek kry dinge gedoen wat ek nooit van myself sou glo nie.
jy het nog nooit ‘n ondeursigtige besluit geneem nie, en ek kon nog altyd eties inval daarby.
jy draai nie doekies om nie, maar ek loop maklik die pad saam met jou.
jy sal nie sommer jou trane met die wereld deel nie, maar het my nog altyd daarmee vertrou.
jy sien jouself nie as ‘n vreeslike ‘kerkmens’ nie, maar ek leer elke dag Christus-lesse by jou .

ek weet jy is eintlik my CEO, maar dankie vir jou vriendskap!!

a bird’s view

ek het gister net voor sonsondergang in kaapstad geland en vir die eerste keer in jare alleen in my ry & langs die venster gesit. dit was ‘n oop dag en ek kon baie gou ‘n goeie idee kry van presies waar ons is toe ons van Stellenbos se kant af teruggedraai het in Bellville, Parow & Goodwood se rigting vir landing.

dit was baie lekker om te sien waar ek al gebly het – uit die lug uit was dit verbasend hoe maklik ek bekende bakens kon identifiseer wat my oe TOT BY bv my flat gevat het wat DIREK langs die kerk gevat het waar ek vir 2 jaar gewerk het… ek het die paaie gesien wat ek soms vermy het omdat dit altyd so besig gevoel het. ek het My Love se vorige werkplek gesien waar die air-conditioning na motorfiets uitlaatgasse geruik het. ek het die ‘gevaarlike’ dele van die area om die lughawe gesien waardeur ek verkies het om nie in die nag te ry nie. ek het gesien waar ek pluimbal gespeel het en dit gevoel het asof my hart uit my keel uit gaan spring.

en so kan ek aangaan. aan die ander kant kon ek baie duidelik die bakens raaksien wat letterlik 5kms van my & My Love se nuwe huis & lewe is.

ek het noggals bietjie klein gevoel. gevoel asof ek onnodig ‘gestres’ het in my lewe. dat dit wat so groot & erg gevoel het bietjie meer in perspektief gekom het toe ek dit actually uit die lug kon sien…

ek het sommer gewonder hoe God voel wanneer Sy na my lewe kyk. en ek het net geweet dat Sy wel elke klein emosie raaksien wat ek beleef, elke stukkie realiteit van my lewe ken – al voel / lyk dit so klein van ‘n bird’s view af…

verwagtinge

vandag gaan ek ‘n eerlike klomp woorde neerskryf oor verwagtinge wat mene het. jy kan dit persoonlik opneem of jy kan ‘n paar tree in ons skoene saamloop. en al ken jy ons en al klink van die goed dalk bekend beteken dit nie noodwendig dat ek van JOU skryf nie… as jy dalk gladnie vir my & My Love ken nie, dalk ken jy mense soos ons – en dalk gee dit jou bietjiee meer insig in hul lewens. miskien skryf ek ‘n klomp goed wat jy self beleef binne jou eie konteks & verwoord ek slegs wat jy voel / beleef.

ek & My Love is gewone mense. ons staan net na 5h in die oggend op om als klaar te kry voor werk, ry ver & lank werk toe en werk hard. vanmiddag ry ons weer ver en lank terug huistoe en as dit winter is sien ons ons tuin NET naweke in daglig… en asof dit nie genoeg is dat ons elke dag ver & lank werk toe travel nie, travel ons ook nog baie gereeld na ander provinsies vir ons werke ook – albei, gereeld & dit gebeur soms dat ons mekaar net-net op die lughawe mis as 1 land & die ander 1 vlieg… ons weke is baie veeleisend en ons albei dra groot verantwoordelikhede wat noggals uitputtend kan raak op die lange duur.

ek & My Love kom al vir ons 9de jaar saam aan. dit vrywaar ons egter nie daarvan om tyd te invest om te bou aan ons verhouding – en vir die laaste 2 jaar aan ons huwelik nie. ons is nie vrygespreek van misverstande, stilstuipes ens nie. wat beteken dat ons ‘n punt daarvan maak om ONS-TYD te skep. tyd wat ons nie iets anders doen as om by mekaar te wees nie. en die wat ons goed ken weet dat ons nie sommer die naweek buite ons huis kuier wanneer 1 van ons die volgende week – en soms soos hierdie eerskomende naweek al vanaf die Sondag af – weg van die huis af travel vir werk nie.

ek & My Love het ook ‘n commitment in die lewe – juis 1 van die goed wat ons na mekaar aangetrek het en wat ons deel – om mense te versorg. daarom sal die wat ons goed ken ook weet dat ons LEWE vir mense… veral vir mense wat gay & gelowig is. ons journey eerlik met die Here, met onsself, mekaar & ons gemeente (wat toevallig as ‘n NG Kerk bekend staan, maar wat werklik ‘n veilige ruimte vir ons is) en ander mense oor wat God van ons dink en hoe om ons spiritualiteit te integreer met die gelowige gay persone wat ons is. en hierdie pad stap ons graag saam met ander mense wat nodig het om te journey.

en op hierdie stadium is daar 47 sulke individue wat ek by die naam sou kon noem saam met wie ons journey oor hierdie topic, waarvan ‘n groot klomp werklik nog struggle en selfs in die middel van die nag kontak sal maak & wil chat, wat deur donker tye gaan, wat raadop is, wat uit die huis geskop word & wat onterf word, wie se familie hulle reguit hel toe stuur en ander wat hul girlfriends los omdat “die bybel so se” of wat net wil kom bounce wat hulle beleef saam met hul boyfriends… iemand het noudie dag ge se: dis ‘n klein gemeente’tjie… en jip, dalk is dit…

my & My Love se harte is 100% committed & into this! ons sal ure spandeer saam met mense. ons sal dae saam dink oor ‘n challenge. ons sal jare bly bid vir iemand wat dit vra. ons sal ons huis se deure oopgooi vir iemand wat veiligheid soek. ons sal baie dinge prysgee om ander te dien.

wanneer ek & My Love dan nie elke dag / week / maand krag het om op ‘skool-aande’ uit te gaan, of in die stad te gaan eet net nadat ons by die huis instap – waarheen My Love elke dag travel, of elke naweek wil uitgaan nie, beteken dit nie ons hou nie van jou nie, dat ons nie belangstel in jou nie, dat ons upstairs is of jou ignoreer nie. dit is dalk net dat dit moeilik is…

en glo my – dit voel soos gister wat ons ‘happy new year’ & happy birthday geksree het (in Jan), maar vandag is al die 3de dag van die middelste maand van die jaar!! ek sal wraggies moet opskud om my birthday party se aankope te gaan doen (vir volgende jr Jan), want my gaste is al oppad… die tyd het verskriklik onder ons uitgehol. en die eerste helfde van hierdie jaar voel soos 1 groot gejaag & ‘n oogwink!

en dan terug na die topic… mense in ons lewens het groot verwagtinge wat hulle aan ons hang. & gedeeltelik vat ons dit. maar glo ons as ons se dat ons verantwoordelik wil optree met wie ons is – teenoor onsself, mekaar, God en ander mense. as ek & My Love dus nie ja kan se vir ‘n kuier nie, moet dit asb nie persoonlik opvat & vir maande nie met ons praat nie… as ek & My Love nee se vir ‘n party-aand, aanvaar asb ons ‘nee, jammer’ sonder om ‘n label om ons nekke te hang en dit teen ons te hou. moet asb nie glo dat ons nie foute kan maak nie, want ons doen. moet asb nie verwag dat ons altyd die antwoorde moet he nie, want ons journey steeds…

maar moet asb nie ophou om vir ons lief te wees nie. ons doen ons bes. kom loop eerder langs ons en journey saam met ons, want ons het dit nodig…

a privileged lesbian

i do not know the stats of how may LGBTI (Lesbian, Gay, Bi-sexual, Transsexual and Intersex) people there are in SA. i do not know how many LGBTI people is employed and is working together with other people in offices or companies or in government, in the private sector, in corporate workplaces or in civil society.

i am, however sure that not all working LGBTI people experience an open, positive and supportive working environment. i believe that i am one of the privileged lesbians who is openly gay, openly married to a woman and comfortable within my workspace. today i once again felt a true acceptance of my colleagues of who i am.

and today i do not want to take this privilege for granted! i want to acknowledge my true appreciation to all straight people who are open enough to accept gay people as normal human beings. for valuing people for the human being he / she is – no matter the color of a skin, the specific background a person has, the person’s sex or the sexual orientation of the person. i want to acknowledge every person’s honest appreciation of every person – not based on anything else but been equal in the eyes of God.

to all my straight friends – i really appreciate the honest love and support you have for me and My Love!

today i want to honor you!!!

http://bloubloggie.wordpress.com/2011/05/05/my-eie-persoonlike-privaat-retraite/#comment-70

http://bloubloggie.wordpress.com/2011/05/05/my-eie-persoonlike-privaat-retraite

Soms is werktoe ry die enigste retreat in weke en moet mens maar selfs die plattelandse paaie met skape – grotes en nuwes – gebruik om balans terug te kry van hoe nuwe lewe regtig moontlik is.

Ander dae is die beesmis-neusbrand die oomblik wat jou weer trugbring na die realiteit van hoe jy nie ALLES buite jou bewuswees kan hou nie – al probeer jy ook hoe hard om die reuke uit te blok.

Sekere seisoene kan jy heel onseker voel op die pad wanneer die wolke so laag oor jou kar kom hang dat jy selfs jou geel ligte se geluid heeltyd in jou ore duld tik-tak-tik-tak, maar jy weet dis AL manier wat jy iemand anders kan keer om te na aan jou te kom waar almal kan seerkry.

Ander tye van die jaar voel jy weer so klein as jou eie kar wegraak tussen stadige, groot wiele wat oestyd vier terwyl jy net wil jaag na die dag se deadlines.

Maar op die oomblik is die mooiste retreat-dae-potensiaal… Wanneer jy wegry uit jou safe space in die donker waar jy ten minste ‘n halfuur moet wag voor jy kan SIEN wat jy WEET – die son wat eers stadig agter die berge opkruip en dan skielik amper verblindend uitglip sodat jy WEET: daar is ALTYD weer ‘n nuwe dag.

Met nuwe kanse, nuwe woorde en nuwe moontlikhede…

Ek dink ek is elke dag bevoorreg om soggens ‘n uur retreat te kan he…

hate crimes is HORRIBLE

enough is enough!!!

when will homophobic individuals get over themselves!!!?? the latest attack, rape and murder of Noxola Nogwaza in Jozy is really SO unnecessary, a violent act indicating extreme individual uncertainty, disrespect for themselves and lack of character!!!

when will it be enough!? when will this STOP and be recognized as against the law to kill another person – no matter HOW this person differs from you?

the these (and the other) MONSTERS: God knows who you are!!! May the law takes it course and may you face what you deserve!!!

(Sorry if this entry is a bit harsh – AND sorry if it is not harsh enough…)